صادرات چيست؟ صادرکننده به چه کسي گفته مي شود؟
به ارسال کالا از يک نقطه به نقطه ديگر صادرات گفته مي شود. در لغت صادرات به معناي انتقال و جابه جايي کالا از جايي به جاي ديگر چه در داخل کشور و يا از داخل به خارج کشور است. اما معناي صادرات در گمرک خروج کالا از قلمرو گمرکي کشور موردنظر است.
صادرکننده نيز به هر شخص حقوقي و يا حقيقي که کارت بازرگاني و يا مجوز وزارت بازرگاني داشته باشد و به صدور کالا اقدام نمايد گفته مي شود. براي صدور کالا از کشور قبل از هر چيز تهيه مدارک و اخذ مجوزهايي لازم است. صادرکننده کالا بايد با در دست داشتن اين اسناد و مدارک به گمرک محل صدور کالا مراجعه نمايد و با رعايت موازين و مراحلي که در قانون آمده، اقدام به صادرات کالا نمايد.
اسناد مورد نياز براي صادرات
همانطور که در تعريف صادرات گفتيم، يکسري مدارک از الزامات صادرات است. اسنادي که براي مراجعه به گمرک و صدور کالا مورد نياز است شامل موارد زير مي شود:
- کارت بازرگاني شخص صادرکننده و مجوز صدور
- گواهي بهداشت (بنا به درخواست خريداران)
- گواهي قرنطينه دامي و نباتي (بنا به درخواست خريداران)
- گواهي استاندارد
- معرفينامه يا وکالتنامه اظهارکننده کالا
انواع روش هاي صادرات
صادرات را از نظر خروج کالا از کشور به دو نوع تقسيم بندي مي کنند. صادرات قطعي و صادرات موقت.
صادرات
صادرات قطعي يا Outright Exportation
منظور از صادرات قطعي، خارج کردن کالا از قلمرو گمرکي کشور به منظور فروش، استفاده يا مصرف در خارج از قلمرو گمرکي کشور است. در صادرات از نوع قطعي معمولا انتقال کالا از طريق تجار، بازارچه هاي مرزي و شرکت هاي تعاوني مرزنشينان صورت مي گيرد. در صادرات قطعي براي محصولات و اجناس موردنظر گواهي صادراتي ثابت و مسجل به منظور ارسال صادر ميگردد.
صادرات قطعي در حجم تجاري
با وجود آن که تعريف مشخصي از تجاري بودن ارائه نشده است، اما ملاک تجاري بودن کالا در قانون امور گمرکي و آئين نامه اجرائي قانون مقررات صادرات و واردات اين است که صدور آن به منظور فروش باشد. صحت اين منظور نيز توسط گمرک احراز مي گردد. بنابراين تعريف، آنچه را که به تشخيص گمرک براي فروش به خارج از کشور برده مي شود بايد تشريفات صادرات قطعي تجاري روي آن انجام شود.
صادرات قطعي غير تجاري
صادرات قطعي غير تجاري همانست که از طريق پست و يا مسافر انجام مي گيرد. يعني در فرايند صادرات قطعي غير تجاري
صادرات موقت يا Temporary Exportation
در مقابل صادرات قطعي صادرات موقت قرار دارد که به معناي خارج کردن کالا از قلمرو گمرکي کشور به منظور عرضه و نمايش در نمايشگاه ها، تعمير، تکميل و فرآوري در خارج از قلمرو گمرکي کشور و سپس بازگرداندن آن به داخل قلمرو گمرکي است. از جمله کالاهايي که به صورت موقت صادر مي شود، مي توان به فرآورده هاي غذايي مانند شيريني و شکلات اشاره کرد که در نمايشگاه هاي خارجي عرضه مي شود. کالاي مصرفي در زمان برقراري نمايشگاه خارجي به صورت رايگان به بازديد کنندگان داده مي شود يا به آنها فروخته مي شود، در بازگشت به کشور در مورد قسمت فروش رفته، تشريفات مربوط به صادرات قطعي اعمال مي گردد. براي آن دسته از تجهيزات يا ماشين آلاتي که امکان تعمير آن ها در داخل کشور وجود ندارد و بايد به خارج فرستاده شود نيز، پس از بازگشت به کشور تشريفات صادرات موقت به کار گرفته مي شود. در صادرات موقت براي گواهي صادراتي غير دائمي فرستاده مي شود.
صادرات
انواع کالاهاي صادراتي
کالاهاي صادراتي به سه گروه تقسيم مي شوند:
- مجاز: کالايي است که صدور يا ورود آن با رعايت ضوابط، نياز به کسب مجوز ندارد.
- مشروط: به کالايي گفته مي شود که صدور يا ورود آن با کسب مجوز امکان پذير باشد.
- ممنوع: کالايي ممنوع به کالايي اطلاق مي شود که صدور يا ورود آن به موجب شرع مقدس اسلام و يا به موجب قانون ممنوع گردد.
مزيت هاي صادرات
- مزاياي صادرات کسب سود و بهره ارزي حاصل از صادرات در جهت توسعه و پيشرفت اقتصادي کشور
- ارتقاء کيفيت و استاندارد محصولات توليدکنندگان داخلي همراستا با استانداردهاي جهاني
- ايجاد موقعيتهاي کاري تازه، در نتيجه پيشرفت و اعتبار اقتصادي کشور
- ارسال بخشي از فرهنگ کشور به مرزهاي خارجي
- ايجاد تعادل بازرگاني و سوداگري و ايجاد موازنه اقتصادي و مالي
- صادرات نقطه شروع ايجاد رابطه و تماس با ساير کشورهاست.
معايب و زيان هاي صادرات
درگير شدن و کشمکش هاي مديريت مالي
به خاطر وجود تمايزات گفتاري، فرهنگي و به طور کلي آشنا نبودن با اصول تجارت ساير کشورها، ممکن است مشکلاتي در ساخت محصولات و سرويس هاي خاص سفارش شده ايجاد شود يا تحويل به موقع صورت نگيرد و …
نوسانات بازار ارز و بالا و پايين شدن نرخ ارز، عمدتا صادرکنندگان را با مشکلات زيادي درگير مي کند.
ارسال نظر